06.10.2015

Pośrodku


- Wygrałam dziś z Natalką z pierwszej A - oznajmiła z dumą Trójka po powrocie z treningu.
- A cóż to była za konkurencja?
- Trzeba było kopnąć drugę osobę w kolano i mnie się udało.


Trudno pożenić dezaprobatę z zachwytem, ale przecież się ma wprawę, nie?


20 komentarzy:

  1. Odpowiedzi
    1. Ale udany, cokolwiek by ludzie nie mówili.
      Ludzie zawsze oplotkują, nie ma co się przejmować ;)

      Usuń
  2. Ale za uszkodzenie kolana Jarecka odpowiedzialności nie ponosi. Jakby co?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tłumaczę sobie, że zasady tego pojedynku musiały być jednak inne. Tym bardziej sobie tłumaczę, bo wraz z moimi dziewczynkami trenują tam podpasione jakimiś odżywkami gimnazjalne byczki. Na kaszy i chlebie z serem tak się człowiek nie rozrasta :)

      Usuń
  3. Dziewczynki zwinne, byczki nie maja szans.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tymczasem domowe bójki nabrały barw :)

      Usuń
  4. Okropnie mnie zaczepiał chłopiec w podstawówce- Lucek mu było na imię. Ja bym mu dała doprawdy inaczej. Szczypał, ciągnął , popychał niemal wszystkie dzieci, ale mnie sobie kurdebele ulubił. Ten typ który zawsze musi zwrócić na siebie uwagę, choćby spod zmarszczonych brwi Naszejpani. I razu pewnego, gdy mię Okrutny Lucek nękał w szatni, wprowadziłam w ruch wirowy worek z juniorkami (które, żeby wyjaśnić młodszemu pokoleniu zrobione były najprawdopodobniej z tytanu i drewna orzecha europejskiego) i nabiłam mu takie limo, no taaaakie limo- że jego mama ( ciągle wzywana do szkoły) zmusiła Nasząpanią, żeby wezwała moją. Jaki szacun zyskałam u Lucka! A w bonusie nietykalność osobistą.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na własne oczy widziałam, jak Dwójka, która trenowała kickboxing już w zeszłym roku wymierzyła kopniaka z półobrotu - wstrzymałąm oddech, bo kopniak był wymierzony w niesfornego sąsiada. Na szczęście chybiła, brakło ze dwa centymetry. Chłopaczek miał duuużo szczęścia.

      Usuń
  5. Możliwy taki mariaż, tym bardziej, jeśli często praktykowany ;)
    Przydałby mi się charakter Trójki, gdy byłam obiektem biczowania wierzbową witką przez niesfornego Piotra, jak na złość mego sąsiada, równolatka. Dręczył mnie za każdym razem w drodze do domu, gdy równocześnie kończyliśmy lekcje.
    Księdzem został.
    Ileż razy z wielebnym wspominaliśmy tę nieszczęsną wierzbę ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Teraz powinnaś mu oddać a on powinien nadstawić drugą łydkę!

      Usuń
  6. Brawo Jarecka! Yyy... Dwójka! Zresztą obie ;) Skoro zawody - to chyba za zgoda obupólną, nieprawdaż? ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jarecki już zgłosił poprawki: primo: trzeba było dotknąć kolana przeciwnika, nie kopnąć. Secundo: Dwójka z półobrotu trafiła jednak sąsiada. Wszystko wskazuje na to, ze okazał się twardzielem i nie doniósł o tym rodzicom. Albo - że się Dwójki jednak boi hłe hłe hłe

      Usuń
    2. klepnąć ....
      chętnie by doniósł, ale bał się że jemu też się dostanie, bo był prowodyrem

      Usuń
    3. Oj tam, oj tam, kopnąć lepiej brzmi.. jest dreszczyk :)

      Usuń
  7. Wielodzietność przydaje się w przeżyciu dżungli edukacji zewnętrznej :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szkoda tylko, ze mnie nic nie uchroni przed dżunglą domową!

      Usuń
    2. Taki już nasz los ;) :P

      Usuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...